กว่า 8 ปีบนเส้นทางสายอาหารญี่ปุ่น จากเบื้องหลังขายส่งวัตถุดิบซูชิ อาหารญี่ปุ่น สู่เบื้องหน้าการเป็นเจ้าของร้านอาหารญี่ปุ่น วันนี้จะพามาพบกับอีกหนึ่งบทสัมภาษณ์ที่บอกเลยว่า Exclusive มากกก “ซูชิแชมป์เปี้ยน” ย้อนไปเมื่อช่วงปีที่แล้วจนถึงตอนนี้แล้วเราจะเห็นแบรนด์ซูชิแชมป์เปี้ยนคุ้นหูคุ้นตาเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะสื่อบิลบอร์ด จนไปถึงสื่อออนไลน์หลายๆสื่อ ทำไมต้องโหมโฆษณาหนัก ทำไมต้องทำการตลาดแบบจัดเต็ม พร้อมแล้วไปฟังแนวคิดพร้อมๆกันเลย ลุยยยยย

จุดเริ่มต้นของร้านอาหารซูชิแชมป์เปี้ยน

คุณลัดดาวัลย์ เลิศกาญจนวัฒน์ หรือ พี่แอน เจ้าของซูชิแชมป์เปี้ยน ได้เล่าให้ฟังว่าก่อนหน้านี้เริ่มจากขายส่งวัตถุดิบอาหารญี่ปุ่นมา 8 ปี โดยเดิมทีเป็นคนชอบทานอาหารญี่ปุ่นอยู่แล้วว เมื่อทำธุรกิจขายส่งวัตถุดิบมาถึงจุดๆนึงก็เริ่มอยากมีการพัฒนาต่อยอดก็เลยเปิดเป็นร้านซูชิเป็นคำๆ ขายอยู่ในตลาดกรีนเวย์ เมื่อปี 59 เปิดได้ไม่นานถือว่าประสบความสำเร็จมากมีผู้คนมาอุดหนุนกันไม่ขาดสาย เลยยิ่งทำให้ตัวของพี่แอนมีไฟขึ้นไปอีกจากที่ชอบทานอาหารญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจ กลางปี 60 หรือไม่นานมานี้เลยขยายตลาดสู่การเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นแบบเต็มตัว !!

แต่ทว่าการทำธุรกิจไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลายเสมอไป

กว่าจะมาเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นซูชิแชมป์เปี้ยนไม่ได้ง่ายเลย

• เรียกได้เลยว่าเจอปัญหาตั้งแต่แรกเริ่มเมื่อคนในครอบครัวไม่เห็นด้วยที่จะมาลงทุนการทำร้านครั้งนี้ เนื่องจากเป็นที่ดินเปล่าๆ โกดังรกล้างทึบๆ บนเส้น ถ.สามชัย ซึ่งถ้าสร้างขึ้นมาใหม่ต้องลงทุนเป็นเงินจำนวนไม่น้อย อีกทั้ง ทำเลไม่เด่น ใครผ่านไปผ่านมาก็ไม่เห็นไม่สนใจ แต่พี่แอนรู้สึกว่าทำเลตรงนี้ดีตัวเองชอบมากและชอบอยู่คนเดียว เมื่อชอบแล้วก็เลยจัดการดีล!!! ไม่รอช้า
• เหมือนจะง่ายแต่ก็ไม่ง่ายกว่าร้านจะเป็นรูปเป็นร่าง เสียทั้งหยาดเหงื่อ และแรงกาย แถมมิวายเจอปัญหามากับตัว ปัญหาเรื่องการก่อสร้าง ผู้รับเหมาทิ้งงาน แต่โชคดีที่มีเพื่อนยื่นมือมาช่วยคอยให้คำปรึกษา เลยผ่านพ้นจนเป็นรูปร่าง !!

จนวันที่ได้เปิดร้านวันแรก และเจอปัญหาที่ต้องเรียนรู้

• คิวไม่รันตามคิว ลุกค้ามาก่อนได้หลัง มาหลังได้ก่อน จนลูกค้าไม่พอใจ บางโต๊ะลุกขึ้นเดินออกไปจากร้าน!!! ปัญหาเหล่านี้หมดไปทางร้านเร่งแก้ไขจนลูกค้าแฮปปี้
• รสชาติอาหารในช่วงแรก ยังไม่นิ่ง หวานไป จืดไป ต้องรีบแก้ไขโดยการตั้งมาตรฐานที่แน่นอน

จะทำธุรกิจน้ำอย่าเต็มแก้ว

พี่แอนเล่าว่าช่วงแรกๆที่เปิดร้านก็ได้เจอปัญหาหลายๆอย่าง และได้เรียนรู้ด้วยตนเอง จนไปถึงเข้าไปพูดคุยสอบถามความพึงพอใจของลูกค้าพร้อมทั้งรับฟังคอมเม้นต์และคำติชมของลูกค้าโดยตลอดเพื่อนำมาปรับปรุงแก้ไขในส่วนต่างๆ ทั้งรสชาติอาหาร การรันคิว ความสดใหม่ของวัตถุดิบ แก้ไขไปเรื่อยๆทีละจุดจนลงตัว

จากด้านหลังสู่ด้านหน้าการตลาดมาเต็ม!

จากเมื่อก่อนเราขายส่งแต่วัตถุดิบอาหารญี่ปุ่น ก็ไม่ได้ทำการตลาดอะไรมากมาย พอมีร้านซูชิปั้นคำ ก็เริ่มทำการตลาดทั้งป้ายบิลบอร์ด(ช่วงแรก) ออกบู้ทตามงาน Events ต่างๆ และที่สำคัญเลยคือทำการตลาดบน Social ใช้สื่อออนไลน์ไม่ว่าจะเป็นสื่อตัวเอง หรือสื่อต่างๆที่มีอิทธิพลทำให้แบรนด์เป็นที่รู้จักได้รวดเร็วและกว้างขวางมากขึ้น เป็นที่รู้จักและมีคนพูดถึงเป็นวงกว้าง

จุดเด่นของร้านก็คือ….

• ให้ความสำคัญในส่วนของงานบริการ เป็นหัวใจหลักของร้านซูชิแชมป์เปี้ยน
• เรื่องราคาที่ไม่แพงเจาะกลุ่มตลาดระดับกลาง – ระดับล่าง กินซูชิคำละ 10 บาทก็นั่งกินสบายๆในห้องแอร์ได้
• ซูชิมีหลากหลายหน้าให้เลือก และพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ
• ซูชิราคาประหยัดสบายกระเป๋า ที่หากินได้ง่ายๆทั้งกลางวันและกลางคืน

เป้าหมายของซูชิแชมป์เปี้ยน

• เน้นทำการตลาดสร้างแบรนด์ให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น
• ขยายตลาดให้เติบโตมากกว่าเดิม

ข้อคิดดีๆจากพี่แอน

• ซื่อสัตย์ในอาชีพ ไม่โกง จริงใจ ไม่เอาเปรียบลูกค้า เมื่อเรามอบสิ่งดีๆให้กับลุกค้าและเมื่อนั้นลูกค้าจะให้ใจกับเรา
• หากเจออุปสรรคหรือปัญหา ขอให้อย่าท้อ ขยันอยู่เสมอ และคิดต่างจากคนอื่น

ถือว่าเป็นอีกหนึ่งแนวคิดที่ดี ใครว่ามีต้นทุนเป็นร้านขายส่งวัตถุดิบมาแล้วจะง่าย ไม่มีอะไรที่เราจะทำเป็นหมดทุกอย่าง ต้องเรียนรู้ด้วยตนเองเราล้วนต้องเจอปัญหาและอุปสรรคอยู่เสมอ เพียงแค่มีใจที่ไม่ยอมแพ้และพร้อมสู้ต่อไปแค่นี้ก็จะประสบความสำเร็จได้แล้วครับ

วันนี้จะพามาพูดคุยฟังแนวคิดจากร้านก๋วยจั๊บที่เคยสร้างกระแสให้ฮือฮาบนโลก Social และมีคนไปกินที่ร้านถล่มทลาย “หลั่นหยิน ก๋วยจั๊บหมูกรอบ” เป็นก๋วยจั๊บร้านเล็กๆเพียงห้องเดียวแต่สามารถชูจุดเด่นจนคนต้องมาลิ้มลองและเป็นที่พูดถึงเป็นจำนวนมาก แต่จะมาถึงวันนี้นั้นไม่ได้ง่าย 7 ปีแห่งเส้นทางร้านอาหาร เรามาดูไปพร้อมๆกันเลยว่าจุดกระโดดของเค้าอยู่ที่ไหนกันพร้อมแล้วเอ้าลุยยยยย

จุดเริ่มต้นของร้าน

คุณวงศกร บุญราช (พี่หนึ่ง) เจ้าของร้านหลั่นหยินได้เล่าให้ฟังว่า ร้านเปิดมาตั้งแต่ช่วงปี 53 ถัดไปจากร้านปัจจุบันเพียง 2-3 ห้องเป็นบ้านไม้เล็กๆ เริ่มจากทุนเพียงไม่เกิน5พันบาท และนั่นคือจุดกำเนิดของ“บะกุ๊ดเต๋สามชัย”เดิมทีขายแต่บะกุ๊ดเต๋เท่านั้น ช่วงเปิดร้านวันแรกๆนี่ขายดีมาก ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แต่ทว่าคนที่มากินมาอุดหนุนก็คือคนรู้จักและญาติๆทั้งนั้น หลังจากช่วงเปิดแรกๆร้านก็ได้เงียบเหงาซบเซาลูกค้ามีมาพอสมควร และมีเหตุให้ต้องย้ายร้านใหม่ซึ่งเป็นร้านที่ตั้งอยู่ในที่ปัจจุบัน จึงมีความคิดที่จะเพิ่มเมนูใหม่เข้ามาด้วยเนื่องจากบะกุ๊ดเต๋ขายได้เฉพาะกลุ่มบางคนก็ยังไม่รู้จักเท่าที่ควร

ย้ายร้านแล้วเพิ่มเมนูใหม่ขยายตลาด

เพิ่มเมนูเป็นเมนูก๋วยจั๊บเพราะว่าพวกเครื่องวัตถุดิบที่มีอยู่สามารถใช้ด้วยกันได้ จึงเป็นเมนู “ก๋วยจั๊บรวมมิตร” เพิ่มความหลากหลายมากยิ่งขึ้นลูกค้าก็ทยอยมาเรื่อยๆอาศัยปากต่อปากไป ฟังคำคอมเมนต์ของลูกค้าต่างๆเพื่อมาปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมก็เริ่มมีลูกค้ากลับมามากขึ้น มีลูกค้าประจำมาอุดหนุนบ่อยๆ   เห้ย!! เรามาถูกทางแล้วและมีความคิดที่อยากสร้างแบรนด์ทางคุณหนึ่งจึงได้ถามคุณแม่ว่ามีชื่อภาษาจีนไหมจึงได้ชื่อ “หลั่นหยิน” คุณหนึ่งเล่าต่อว่าแม้จะเจออุปสรรคหรือเจอช่วงที่ท้อๆอยู่บ่อยครั้งแต่ตนโชคดีมากที่ทางครอบครัวคอยช่วยสนับสนุน ให้กำลังใจ

ขายไม่ดีเคย Delivery อยู่ 2 เดือน

มีช่วงขายดีก็ต้องมีช่วงยอดตกเป็นธรรมดา พี่หนึ่งเล่าต่อว่า เพราะเราไม่เคยอยู่นิ่ง ร้านอาหารก็จะต้องมีช่วงที่ขายดีและขายไม่ดีบ้างเป็นธรรมชาติตามเศรษฐกิจของเมือง ทำทุกทางเพื่อให้ร้านได้มียอดขายเข้ามาก็เลยเริ่มลอง Delivery ดีปรากฎว่าตอบโจทย์ลูกค้าส่งกันแทบไม่ทันจนปัจจุบันไม่ได้ส่งแล้ว เพราะประชากรไม่เพียงพอบวกกับในช่วงนั้นๆเริ่มมีลูกค้าเข้ามาที่ร้าน จึงมาเน้นหน้าร้านให้ดีขึ้น!!!

แล้วหมูกรอบมาตอนไหน

มีก๋วยจั๊บแล้วลูกค้าที่มากินก็ feedback มาบ่อยๆอยากให้มีหมูกรอบเพิ่มเข้ามาบวกกับที่พี่หนึ่งเป็นคนที่ชอบทานหมูกรอบอยู่แล้ว จึงเริ่มศึกษาหาวิธีตามตำราสูตรต่างๆ เปิดเว็บหาสูตรหมูกรอบ เข้าดูวิธีทำใน youtube เรียนรู้อยู่นานจนเจอสูตรที่ใช่แล้วก็ขายทันที ไม่รีรออะไร !! นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาเมนูใหม่เช่นเมนู ข้าวหมูกรอบ หมูตุ๋น ซุปเปอร์ตีนไก่ เกาเหลาหมูตุ๋นอีกด้วยเพื่อเพิ่มความหลากหลาย

แล้วร้านเป็นกระแสได้ยังไงครับ

Social Network นี่หละครับ พี่หนึ่งตอบแบบมั่นใจ แรกๆก็แค่โพสต์ๆไปใน Facebook ส่วนตัวก็เห็นแค่กลุ่มญาติๆเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ แบบนี้เราแทบไม่ได้ลูกค้าเพิ่มขึ้นมาเลย จนมีเพื่อนคนนึงแนะนำให้ทำโฆษณาลง Social หลักจากนั้นได้ผลตอบรับเกินคาดเพราะหันมาชูจุดเด่นเป็นหมูกรอบของเรา ทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัวในช่วงเวลาอันสั้นเลย

จุดเด่นของร้านก็คือ…

ใช่ครับ จุดเด่นของทางร้านคือหมูกรอบ เป็นคนที่ชอบกินหมูกรอบแล้วถ้าได้ชิ้นใหญ่ๆ โตๆ หนาๆ หนังกรอบๆ มันฟินมากเราชอบกิน ลูกค้าบางส่วนอาจชอบเหมือนเรา ก็เลยเอาความชอบมาเป็นจุดเด่นครับ

ปัญหาของร้านที่เราเจอ

• แน่นอนเลยว่าปัญหาของร้านก็คือเรื่องที่ทุกๆร้านต้องเจอคือลูกน้องพนักงานที่มีการเข้าออกเปลี่ยนบ่อย
• ส่วนอีกปัญหาคือเรามีที่นั่งไม่เพียงพอในบางช่วงทำให้ลูกค้ามาแล้วกลับเลย ปัจจุบันเลยแก้ไขปัญหามีที่นั่งเป็นบาร์เล็กๆให้นั่งรอและระหว่างรอให้สั่งอาหารไปเลยเมื่อถึงคิวลูกค้าก็จะได้กินทันที

เป้าหมายของทางร้าน

• ขยายร้านใหม่ให้เพียงพอต่อความต้องการของลูกค้าที่มาใช้บริการในแต่ละวัน
• ขยายสาขา โดยการขายแฟรนไชส์หรือขายสูตร ตามจังหวัดต่างๆ

ข้อคิดดีๆจากพี่หนึ่ง

• ก๋วยจั๊บถ้วยนึงถ้าเราไม่ใส่ใจเราจะขายลูกค้าได้แค่ครั้งเดียว แต่ถ้าเราใส่ใจไปด้วยเขาจะเป็นลูกค้าประจำเรา
• เรียนรู้จากข้อผิดพลาดอยู่เสมอ พร้อมรับฟังปัญหา เพื่อนำมาปรับแก้ไขให้ดีขึ้น

คุยกับพี่หนึ่งมาพอสมควรได้ข้อคิดดีๆมาเยอะพอสมควร ทำร้านอาหารมา7 ปี แต่มาก้าวกระโดดตอนลง social เมื่อต้นปีที่แล้ว สรุปว่าเราต้องมีใจที่อดทนเรียนรู้พัฒนาต่อไป และสู้ไม่ถอยนั่นเองงงง

จุดเริ่มต้นของ The Containers

คุณธนวรรณ รังสิตเสถียร (คุณบ๊วย) เจ้าของร้านเดอะคอนเทนเนอร์ ได้เล่าให้ฟังว่าก่อนหน้านี้ทำงานเป็นวิศวกรเกี่ยวกับรถยนต์อยู่ที่สิงคโปร์ ทำอยู่หลายปีจนอยากกลับบ้านแต่ด้วยสายงานที่ทำอยู่นั้นในประเทศไทยไม่มีรองรับเลย จึงมองหางานหรือช่องทางสร้างรายได้ในช่วงที่กลับมาอยู่บ้านที่ประเทศไทย จึงปิ๊งไอเดียอยากทำธุรกิจส่วนตัว คิดอยู่นานจึงมาตกผลึกที่ร้านกาแฟ และทำการสร้างโดยเน้นตกแต่งจากการนำสิ่งที่ตัวเราชอบนั้นใส่ลงไปจนกลายมาเป็น The Containers  !!

แล้วทำไมต้องเป็นตู้คอนเทนเนอร์ครับ

คุณบ๊วยเล่าว่า ที่เลือกตู้คอนเทนเนอร์มาเป็นบรรยากาศหรือส่วนหนึ่งของร้านเลยนั้นเพราะว่าคุ้นชินกับบรรยากาศแบบตู้คอนเทนเนอร์ เนื่องจากสมัยทำงานอยู่ที่สิงคโปร์นั้นจะนั่งทำอยู่แต่ในตู้คอนเทนเนอร์ รู้สึกว่าทำงานให้ตู้คอนเทนเนอร์มานาน อยากให้ตู้คอนเทนเนอร์ทำงานให้เราบ้าง เพราะเมื่อก่อนทำงานคำนวณความจุตู้คอน คำนวณค่าและประสิทธิภาพการขนส่งอะไหล่ยนต์ส่งออก-นำเข้าตปท. วิเคราะห์สต็อค คาดคะเนยอด และดูแลโมเดลใหม่ๆที่กำลังจะออกตัว คือเรียกได้ว่าคลุกคลีกับโรงงานและตู้คอนเทนเนอร์มาก รู้สึกสนุกกับงาน และมีความกระตือรืนร้นในสถานที่งานนั้น อยากให้ความรู้สึกนั้นคงอยู่ในบรรยากาศที่เราจำลองขึ้นมา นั่นคือร้านของเราเอง

เปิดร้านช่วงแรกปัญหาเลย

คุณบ๊วยเล่าต่อว่า เหมือนจะง่ายแต่ก็ไม่ง่าย ช่วงเปิดร้านช่วงแรกนี่คือเจอทุกปัญหาที่วิ่งเข้ามาเนื่องจากเราไม่เคยทำร้านกาแฟมาก่อนเลยเราจึงต้องมาเรียนรู้ระบบงานต่างๆใหม่ทั้งหมดเลย ปัญหาที่เข้ามานี่มีครบทุกแบบ เริ่มตั้งแต่สร้างตัวอาคารแต่ไม่ได้คำนวนในทิศทางของแสงและร้านเป็นตัวกระจกรอบ ปัญหาที่ตามมาคือแสงแดดส่องเข้ามาเต็มร้านทำให้ลูกค้าไม่สามารถนั่งได้เลย จึงต้องมานั่งไล่แก้ปัญหาทีละจุดเลยก็ว่าได้ แต่ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่

ปัญหาโครงสร้างหมดไปปัญหาร้านอาหารเข้ามา

ทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหารแล้ว ปัญหาเบสิคที่ต้องเจอคงไม่พ้นเรื่องพนักงาน และการทำงานต่างๆที่เกิดขึ้น แต่คุณบ๊วยเลือกที่จะไม่ปล่อยผ่านพร้อมแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นเพื่อให้ออกมาดีที่สุด ในเรื่องของปัญหาทั่วไปของพนักงานคงมีการเทรนนิ่งและการเซ็นสัญญาที่เกิดขึ้น เพื่อแก้ปัญหาเรื่องการทำงานไม่เป็นระบบและมีการเซ็นสัญญาเพื่อป้องกันปัญหาต่างๆ

ส่วนอีกหนึ่งปัญหาเลยก็คือ ออเดอร์หลุดทำออเดอร์ตกหล่น หลากหลายครั้งในช่วงแรกที่ลูกค้าเยอะแล้วเกิดออเดอร์หลุดตกหล่น ทำให้ลูกค้าไม่ได้รับของที่สั่ง คุณบ๊วยเลือกที่จะแก้ปัญหาให้เกิดความประทับใจแก่ลูกค้าเลย คือให้ลูกค้าทานฟรีแทนคำขอโทษจากร้านนั่นเอง

ทำยังไงร้านถึงเป็นที่พูดถึงเร็วมากครับ 

เปิดร้านช่วงแรกเน้นสื่อประชาสัมพันธ์ในรูปแบบออฟไลน์ แต่ไม่สามารถวัดผลได้ เลยหันมาใช้สื่อโปรโมทประเภทออนไลน์เน้นสื่อออนไลน์ ปรากฎว่าเห็นผลเร็วและวัดผลได้อีกด้วย จึงทำร้านเป็นที่รู้จักและมีการปากต่อปากมากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังเน้นออกบู้ทประชาสัมพันธ์ตามงานของกินต่างๆ เจะได้เข้าถึงกลุ่มลูกค้าได้ง่ายขึ้นและเป็นการสร้างแบรนด์ให้การจดจำไปในตัว

จุดเด่นของร้าน

• เปรียบเสมือน Co-working Space มีปลั๊กไฟให้นั่งทำงาน มีมุมสงบให้อ่านหนันงสือ
• ความหลากหลายทั้งเครื่องดื่มต่างๆนานาชนิด เบเกอรี่ เค้ก อาหารจานเดียว พูดได้เลยว่ามีนั่งทำงานทั้งวันมีของกินให้กินทั้งวันเลย
• มีเค้กมากกว่า 70 ชนิด ที่พร้อมจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไป เน้นตามกระแสที่รวดเร็ว
• เป็นของฝากตามเทศกาลต่างๆ สามารถหิ้วไปฝากญาติผู้ใหญ่ได้ มี Packaging ที่สวยงาม

เป้าหมายของทางร้าน

• เพิ่มเมนูใหม่ให้มากขึ้น เพื่อรองรับความต้องการของลูกค้าหลากหลายประเภท
• สาขาที่เพิ่มขึ้น เพื่อให้กลุ่มลูกค้าของร้านเข้าถึงได้ง่ายมากยิ่งขึ้นนั่นเอง

ข้อคิดดีๆ เกี่ยวกับการธุรกิจ

• อย่าหยุดพัฒนา ศึกษาหาความรู้อยู่ตลอดเวลา ทำธุรกิจถ้าอยู่นิ่งๆ นั่นคือเรากำลังถอยหลัง
• พยายามหาแรงบันดาลใจสม่ำเสมอ จุดไฟให้ตัวเองเสมอ แล้วคุณจะสนุกไปกับการทำธุรกิจ

คุยกับคุณบ๊วยมาเยอะพอสมควร สัมผัสได้ถึงไฟในตัวคุณบ๊วยตลอดเวลา ได้ข้อคิดดีๆมาพอสมควร อย่างนึงที่รับรู้ได้ว่าทำธุรกิจจะประสบความสำเร็จอย่าหยุดนิ่ง ต้องพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา ทำในสิ่งเรารัก และอีกหนึ่งข้อที่จะปฎิเสธไม่ได้ในปัจจุบันนั่นก็คือสื่อ Social Network นั่นเองที่ทำให้ธุรกิจเป็นที่รู้จักได้ดี

จุดเริ่มต้นของบ้านขนมไทย สอง-แสน

คุณรัฐนคร ปิยะศิริโสฬส หรือพี่สอง เจ้าของร้าน บ้านขนมไทยสอง-แสน ในรุ่นที่ 3 ได้เล่าให้ฟังว่า ก่อนหน้าที่จะมีร้านนี้ คุณสมพร(คุณแม่ของพี่สอง) ได้นำเรียนรู้นำสูตรจากคุณยายกิ้มฉิ้น(แม่ของพี่สอง)ที่ขายหาบเร่ขายในช่วงแรกๆ จนถึงช่วงเวลานึงแม่ของพี่สองก็จึงได้ตัดสินใจเปิดหน้าร้านขึ้น ซึ่งร้านเก่าได้ตั้งอยู่ตรงข้ามร้านปัจจุบันแต่เป็นร้านไม่ใหญ่มากนัก ซึ่งได้รับผลตอบรับที่ดีมากทั้งผู้คนในพื้นที่และนักท่องเที่ยว จึงย้ายมาร้านปัจจุบันซึ่งมีขนาดที่ใหญ่กว่า เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวและเพิ่มพื้นที่การวางขนมได้มากขึ้น และจึงตั้งชื่อร้านว่า สอง-แสน ซึ่งมีที่มาจากชื่อของลูกชายนั้นเองครับ

กว่าจะมารับช่วงต่อต้องเตรียมตัวอะไรบ้าง

หลายคนคงเคยได้ยินว่า ธุรกิจบางธุรกิจที่ส่งมือจากรุ่นสู่อีกรุ่น รุ่นลูกๆมักจะทำได้ไม่ดีเท่ารุ่นพ่อแม่ที่สร้างมา แต่สำหรับพี่สองไม่เลย พี่สองเล่าว่า ตนเองมีความผูกพันธ์กับร้านขนมไทยตั้งแต่เด็กๆอยู่แล้วหละครับ ใช้เวลาว่างหลังจากเลิกเรียนในช่วงมัธยมช่วยทางบ้านทำขนมเป็นประจำเลยทำให้รู้สึกว่านี่คืออาชีพของแม่ และผูกพันธ์เป็นส่วนหนึ่งไปในชีวิต เลยมีพื้นฐานทางด้านนี้มาพอสมควรแล้วเลยไม่ต้องเตรียมตัวอะไรมากมาย

คนแต่ละ GEN ความคิดต่างกัน 

พี่สองเล่าต่อว่า ช่วงแรกๆที่เรียนจบมาแล้วกลับมาพร้อมรับช่วงต่อทำธุรกิจขนมที่ร้านช่วงแรกๆที่ออกมาทำร้านก็ไม่ค่อยเป็นไปในทิศทางเดียวกัน เพราะความคิดไม่ค่อยตรงกัน ตามยุคสมัยของคนแต่ละ GEN ไม่ว่าจะความคิดคุณน้า คุณแม่ ต่างจากความคิดของพี่สองซึ่งต้องใช้เวลานานพอสมควรที่ต้องค่อยๆคุยกันและปรับกันไปเรื่อยๆ จนได้พิสูจน์ตัวเองให้คุณแม่เชื่อมั่นปัจจุบันพี่สองดูแลร้านเต็มตัว จัดระเบียบร้านใหม่  ทำร้านใหม่ และมีแปลนที่จะขยายไปในอนาคตอีกด้วยครับ

มีขนมเยอะมากแล้วดูแลยังไง มีปัญหามั้ยครับ

ในส่วนของขนมที่ บ้านขนมไทย สอง-แสนนั้น มีมากมายกว่า 200 ชนิด และขนมที่มีตามฤดูกาลอีก 50 ชนิด รวมกันเป็น 250 ชนิดซึ่งมีทั้งขนมไทยโบราณ และขนมร่วมสมัย ปัญหาที่เจอ ก็คือ ขนมบางชนิดที่ไม่ได้เป็นขนมแห้งไม่สามารถเก็บได้นาน และไม่ใส่สารกันบูด จึงมีปัญหาว่าจะเสียเร็วกว่าชนิดอื่นๆตามมา วิธีแก้ไขคือ จัดการบริหารสต๊อกให้ดี และทำสดๆทุกวันขายให้หมดวันต่อวันครับ ส่วนอีกปัญหานึงก็คงจะเป็นวัตถุดิบสำหรับขนมบางชนิดที่หายากขึ้น เช่น เมล็ดข้าวฟ่างที่หาไม่ค่อยได้ในพื้นที่ต้องไปซื้อถึงต่างจังหวัด ทำให้มีต้นทุนที่แพงมากขึ้น แต่ทางร้านก็ต้องยอมที่จะหาให้ได้เพื่อความต้องการของลูกค้านั่นเองครับ

ขนม 250 ชนิด อะไรขายดีที่สุด

แน่นอนว่าต้องมีพระเอกสำหรับงานนี้ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าปัจจุบันคนเราชอบกินขนมไทยอะไรบ้างใน 200 กว่าชนิดที่ทางร้านมี คือ ทองเอก สัมปันนี ข้าวฟ่างกวน ขี้มอด เกสรลำเจียก ทองม้วน มะม่วงเบาแช่อิ่ม(ตามฤดู) ซึ่งบ้างชนิดบอกเลยว่าปัจจุบันหากินยากมากๆแล้ว

เป้าหมายของขนมไทยสอง-แสน ในอนาคต

• ทำโรงงานเพิ่มกำลังการผลิตของขนมให้มากขึ้น และขอ อ.ย. เพื่อให้ได้มาตรฐานยิ่งขึ้น อีกทั้งยังจะขยายสาขาเข้าไปในตัวเมืองอีกด้วย
• ตั้ง Shop ตามจุดต่างๆ เพื่อให้ลูกค้าเข้าถึงได้สะดวกมากยิ่งขึ้น และมีแปลนที่จะมาเปิดในหาดใหญ่ เช่นกัน
• เพิ่มชนิดขนมให้มากขึ้นเข้าไปอีก และเบเกอร์รี่ร่วมสมัย ทำเป็นของฝาก
• เพิ่มแบรนด์ น้ำพริกให้เป็นของฝาก น้ำพริกพื้นเมืองของใต้ เช่น แกงไตปลาอบกรอบ กุ้งเสียบสามรส น้ำบูดู เป็นต้น

ข้อคิดในการทำธุรกิจ

• มอบสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกค้า มองลูกค้าให้เหมือนคนในครอบครัว
• เน้นคุณภาพของสินค้า สิ่งที่ดีที่สุด เลือกใช้วัตถุิดิบที่ดี วัตถุดิบที่ดีอาจตามมาด้วยต้นทุนที่แพงขึ้น แต่ลูกค้าก็จะประทับใจมากขึ้น
• ถ้าคิดจะทำอะไรแล้วต้องศึกษาอดทน เรียนรู้ และโฟกัสกับสิ่้งนั้นๆ ให้มากพอ

ได้ข้อคิดจากพี่สองมาพอสมควรเลย สุดท้ายนี้พี่สองได้ฝากให้อยากให้ทุกคนมาเที่ยวเมืองเก่าสงขลาเยอะๆ มีทั้งร้านของกินเก่าแก่เยอะแยะมากมายของอร่อย บางอย่างหากินยากมากแล้ว และมุมถ่ายรูปสวยๆอีกมากมาย มาร่วมผลักดันทำให้เมืองสงขลาเป็นมรดกโลกกันครับ

จุดเริ่มต้นของครัวปะ-หยัด

อภิชาติ(พี่ตั้ม) – สาสุนีย์(พี่น้ำ) พีระประสมพงศ์  เจ้าของร้านครัวปะ-หยัดได้เล่าให้ฟังก่อนที่จะมาทำธุรกิจร้านอาหารก่อนหน้านี้ในช่วงที่ราคายางบูมมากได้ทำธุรกิจรับซื้อน้ำยางคิดว่านี่แหละน่าจะเป็นธุรกิจที่พาไปให้ทั้งคู่ประสบความสำเร็จได้ แต่แล้วก็ไม่เป็นดั่งใจหวัง จนกระทั่งถึงช่วงวิกฤตราคายางตกต่ำกำไรของธุรกิจที่ทำอยู่เริ่มลดเหลือน้อยจนแทบขาดทุน ทั้งคู่จึงเริ่มมองหาธุรกิจตัวอื่นเสริมเพื่อมาเสริม ไม่ว่าจะเปิดร้านนม และขายหมูปิ้ง(ทำที่สะเดา) ล้วนทำมาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร จึงเริ่มมองหาธุรกิจใหม่ๆใกล้ตัวที่ตัวเองชอบและทำได้ จึงมาหาสิ่งรอบตัวและความชอบ !! พี่ตั้มและพี่น้ำได้เล่าให้ฟังต่อว่าทั้งคู่ชอบไปตระเวนชิมอาหารตามร้านต่างๆ ก็เลยมีความคิดที่ว่าอยากจะเปิดร้านอาหารเป็นของตัวเองบ้าง

อยากเปิดร้านอาหารแต่ทำอาหารไม่เป็น!!

พี่ตั้มเล่าต่อว่า ด้วยความที่มองเห็นช่องธุรกิจร้านอาหารตามสั่งน่าจะเป็นธุรกิจที่ใช่เพราะชอบกินเป็นชีวิตจิตใจคราวนี้อยากจะพลิกมาลองทำดูบ้าง จึงได้ไปขอฝึกทำอาหารกับทางคุณอา โดยใช้เวลาว่างหลังจากเลิกจากงานที่ทำอยู่ไปฝึกจนถึงค่ำๆทุกวัน จนกระทั่งเวลา 3 เดือน!! จึงตัดสินใจมองหาทำเลและพร้อมที่จะเปิดร้านอาหาร และเริ่มลงมือแต่งร้านพร้อมจะเปิดทันทีโดยในช่วงแรกที่เปิดนั้นพี่ตั้มและพี่น้ำยังคงทำธุรกิจรับซื้อน้ำยางไปด้วยเรียกได้ว่าไปกลับสะเดาทุกวัน

มีอุปสรรคตั้งแต่ยังไม่เปิดร้านกันเลย

พี่ตั้มและพี่น้ำเล่าต่อว่า หลังจากที่แต่งร้านเตรียมตัวเปิดร้านเสร็จ ก่อนถึงวันเปิดร้านได้เพียง 2 วัน!! ไฟไหม้ร้าน โชคยังดีที่ไหม้เฉพาะด้านล่างแต่ของที่ตกแต่งมาเสียหายหมดจึงต้องเลื่อนและทำใหม่ทั้งหมด จนได้มาเปิดร้านอีกครั้งนึงดูเหมือนปัญหาจนเริ่มหมดไปแต่ก็ยังไม่เป็นอย่างที่คิดเปิดได้ช่วงแรกๆฝนตกหนัก หลังคารั่วน้ำซึม(ซึ่งก่อนหน้าไม่รู้ว่าบ้านมีช่องโหว่ตรงไหนบ้างเพราะเป็นบ้านเช่า)ไหลลงจนท่วมห้องและไหลลงมาเรื่อยๆจนไฟช๊อตเครื่องใช้ไฟฟ้าและระบบไฟช๊อตทั้งร้าน ปิดปรับปรุง!! ทำบุญร้านครั้งใหญ่ ทุกอย่างค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆ

อุปสรรคเริ่มหมดไปปัญหาร้านอาหารเริ่มมีมา!!

พี่ตั้มและพี่น้ำได้เล่าต่อ ด้วยที่เพิ่งเปิดร้านอาหารแรกๆเจอปัญหาหลากหลยมากมายเลย ไม่ว่าจะเป็นของไม่สด เพราะคาดเดาไม่ถูกในช่วงแรกว่าจำนวนลูกค้าจะมากหรือจะน้อยในแต่ละวัน ทำให้เราสต๊อกเผื่อไว้เยอะเกินของจึงไม่หมดก็ตัดสินใจทิ้งไปเพราะถ้านำของไม่สดมาขายต่อไปก็จะทำให้เสียชื่อร้าน ส่วนอีกปัญหาร้านก็หนีไม่พ้นเรื่อง บุคลากร ที่อยากจะหาคนเป็นงานจริงๆมียากมากและเข้าออกบ่อย การแก้ปัญหาก็คือ การฝึกคนนึงให้ทำเป็นทุกตำแหน่งเพื่อที่จะได้เวียนสลับกันไปได้ ในส่วนของสูตรก็ยังคงที่เพราะเราเป็นคนกำหนดให้ตายตัว เล่าต่อทิ้งท้ายว่ากว่าร้านจะลงตัวและมีกำไรสุทธิก็ปาเข้าไปถึงเดือนที่ 6 เลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องวัตถุดิบช่วงแรกที่ต้องทิ้งไปและนำเงินมาปรับปรุงร้านตลอดจนลงตัว!!

ทำยังไงร้านถึงมีคนรู้จักเร็วมากครับ 

พี่ทั้งคู่เรียนจบการตลาดมาจึงได้นำเทคนิคที่เรียนมาปรับใช้กับทางร้าน แต่ที่ขาดไม่ได้เลยคือ Social Network ที่ในยุคสมัยนี้ใครๆก็คงต้องก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือและเพื่อนๆเขาก็เล่นเช่นกัน ครัวปะ-หยัด จึงมีโปรโมชั่นเช็คอิน ลด 5% ทำยาวนานตลอดทั้งปีเลย จนคนเริ่มพูดถึงกันปากต่อปากมากขึ้นครับ ป้จจุบันครัว ปะ-หยัดเปิดมาได้ 2 ปีกว่าแล้ว

จุดเด่นของร้านครัวปะ-หยัด

• เน้นอาหารออกเร็วเพราะว่าที่ร้านมีหน้าเตาถึง 4 ตำแหน่ง อาหารออกเร็วแน่นอน
• บรรยากาศที่ดีกว่า สะอาดกว่า สว่างกว่า นำจุดอ่อนร้านอื่นมาปรับเป็นจุดแข็งร้านเรา ทำให้ตอบโจทย์ลูกค้า สังเกตุพฤติกรรมลูกค้า

เป้าหมายของทางร้าน

• อยากจะขยายร้านเพิ่มเติมเพื่อรับรองลูกค้าให้ได้มากขึ้น
• ขยายกลุ่มลูกค้าให้กว้างขึ้นกว่าเดิม

ข้อคิดดีๆจากวัยรุ่นไฟแรง 

• ความพร้อม อย่ารอให้เราพร้อม อยากทำอะไรต้อง ทำทันที เริ่มเลย ถ้าไม่เริ่มก็คงไม่รู้ว่าเราขาดอะไร ค่อยๆทำและแก้ไปทีละจุด อย่ารอ อย่าเดี๋ยว อย่าอ้าง
• เปิดใจ รับฟังข้อคิดเห็นจากลูกค้า พร้อมนำมาปรับใช้ อย่าบอกว่าเรากินแล้วเราอร่อย เราขายให้ลูกค้ากิน ถ้าอร่อยเองก็กินคนเดียว
• สำหรับคนที่จะทำธุรกิจใหม่ ต้องมีความเชื่อ ความอดทน เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วจะเป็นแรงผลักดันให้เราไปถึงฝัน

คุยกับคุณตั้มและคุณน้ำมาพอสมควรเลยถือว่าได้อะไรมาเยอะมาก ปัจจุบันทั้งคู่ปิดร้านรับซื้อน้ำยางและมาทำร้านอาหารแบบเต็มเวลาแล้ว อุปสรรค์มีไว้ให้ฝ่าฟัน ท้อได้ ล้มได้ แต่รีบลุกขึ้นมาสู้ใหม่ ถ้าไม่อดทน ก็คงไม่ประสบความสำเร็จเหมือนที่ทั้งคู่เป็นครับ ลองนำไปปรับใช้กันครับ

จุดเริ่มต้นของ อาม่า ตีนไก่ซุปเปอร์

คุณรัชดา แซ่เซียว เจ้าของร้านได้เล่าให้ฟังว่าตัวเองไม่เคยทำธุรกิจร้านอาหารมาก่อนเลยนี่ถือว่าเป็นธุรกิจแรกที่เกี่ยวข้องกับอาหารเลยก็ว่าได้ แต่โดยนิสัยส่วนตัวเป็นคนชอบทำอาหารอยู่ที่บ้านหัดทำไปเรื่อยๆ ทำไปชิมไป ลองผิดลองถูกจนเป็นความชอบอยู่ในสายเลือดไปแล้ว ก่อนหน้าจะมาเปิดคุณรัชดาได้เล่าว่าเป็นแม่ค้าขายครีมมาออนไลน์มาก่อน จนกระทั่งเรียบจบมามีแปลนที่จะเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวจึงตัดสินใจไปหัดเรียนกับทางญาติ แต่ไปๆมาๆ ดันมาลงตัวที่ซุปเปอร์ตีนไก่ จึงตัดสินใจเปิดร้านตีนไก่ตั้งแต่นั้นมา!!

เริ่มจากเล็กๆก่อนแล้วค่อยใหญ่

คุณรัชดา เล่าต่อว่าร้านซุปเปอร์ที่ขายช่างแรกเป็นแค่รถเข็นที่ขายอยู่ข้างทางยังไม่มีหน้าร้านครับ แต่ด้วยความที่ว่าปากต่อปาก ขายดี ลูกค้าซื้อกลับบ้านถล่มทยาย พีคสุดคือ เตรียมมา 10 กิโล ใช้เวลาขาย 1 ชั่วโมง ขายหมดเก็บกลับบ้าน เปิดได้ 3เดือนจนต้องขยาย!! มาเป็นร้านปัจจุบันทุกวันนี้

แน่นอนว่าเปิดร้านอาหารต้องมีอุปสรรค

อุปสรรคที่พบเจอคงจะมีหลายเรื่อง แต่ที่หนีไม่พ้นและทุกร้านต้องเจอเป็นเรื่องธรรมดาคือเรื่องของ พนักงาน!! เข้าๆออกๆ จนเป็นว่าเล่นกันเลยทีเดียวเชียว คุณรัชดากล่าว

พนักงานออกแล้วพี่ทำยังไงครับ

จริงๆพนักงานออกเราก็แค่เหนื่อยเพิ่มขึ้นแต่ปัญหาคงไม่ได้กระทบอะไรมากมาย ก่อนจะเปิดร้านอาหารเราทำเป็นหมดทุกอย่าง แล้วจึงจะสอนพนักงานได้ ไม่ใช่ว่ามาเปิดร้านโดยไม่มีความรู้อะไรเลย ไม่งั้นพนักงานออกทีนึงนี่ปัญหาตามมาเต็ม

ทำไมคนต้องมากินซุปเปอร์ตีนไก่ร้านเรา

คุณรัชดาเล่าต่อว่า ก่อนจะตัดสินใจมาขายลองผิดลองถูกมาคิดสูตรเอง จนไปลงตัวที่สมุนไพรและเครื่องเทศ กว่า 20 ชนิด ซึ่งแตกต่างจากที่อื่นแน่นอน จึงทำให้เป็นจุดต่างในข้อแรก อีกทั้งตอนที่เราเริ่มแรกๆ จึงมองหาความต่างให้กับสินค้า จึงนำแมงกระพรุนมาผสมผสานในซุปเปอร์ กลายเป็นความลงตัวและเป็นเมนูยอดฮิตที่ลูกค้าสั่งเยอะจนถึงทุกวันนี้เลย

อะไรที่ทำให้คนรู้จักร้านมากขนาดนี้

จริงๆเปิดร้านมาช่วงแรกๆคนก็มาเรื่อยๆมาเองโดยไม่ได้โปรโมทอะไรมากมายอาจเพราะรสชาติเป็นจุดเด่นจนมีคนบอกป่าต่อปาก และคิดว่าคงเป็นเรื่องของจังหวะมากกว่า จนกระทั่งมาขยายเป็นร้านใหม่(ที่ปัจจุบัน)  ก็เลยคิดจะทำโปรโมทติดต่อวิทยุไปแต่ไม่ได้รับการติดต่อกลับ จึงมองที่  Social Network มาเป็นตัวเลือกในการช่วยประชาสัมพันธ์ ทำให้ร้านเคยพีคสูงสุดคือเตรียมไว้ 30 กิโล ขายหมดใน 2 ชั่วโมงเลย

เป้าหมายในอนาคตครับ

ตอนนี้มีหลายคนติดต่อเข้ามาสนใจของซื้อสูตร แต่อนาคตที่มองไว้คงจะเป็นการขยายสาขาของเราเพิ่มเองมากกว่า

ข้อคิดดีๆ 

• อะไรก็แล้วแต่ที่เราทำด้วยใจรักและทุ่มเทกับมันมากพอผลของมันก็จะออกมาดีเอง
• ดูแลลูกค้าให้เหมือนคนในครอบครัว ทำทุกชามให้เหมือนทำให้คนในครอบครัวกิน

คุยกับคุณรัชดามาพอสมควรได้ข้อคิดดีๆมาเพียบเลยก็ว่าได้ อย่างนึงที่เป็นจุดก้าวกระโดดอีกจุดของร้านเลย คงไม่พ้น Social Network ที่มีอิทธิพลเป็นอย่างมาก ลองนำข้อคิดดีๆไปปรับใช้เพื่อให้ธุรกิจร้านอาหารของทุกท่านติดจรวดกันคร้าบ

จุดเริ่มต้นของ HATYAI SASHIMI

คุณดวงดาว ลาภภัทรนันท์ หรือคุณเบสท์ ได้เล่าให้ผมฟังว่าตัวเองเป็นคนชอบกินอาหารญี่ปุ่นมากแต่ด้วยความที่รู้สึกว่าราคาของเจ้าอาหารญี่ปุ่นมันค่อนข้างจะแพงอยู่จึงไม่สามารถทำให้กินได้บ่อยเท่าไหร่ก็เลยเปลี่ยนจากความชอบมาเป็นอาชีพตัดสินใจหันหลังให้กับอาชีพดีเจที่ทำอยู่ มาเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นร้านเล็กๆร้านแรกด้วยพื้นที่ๆแคบมากเพียง 30 ตารางเมตรเท่านั้น  จุลูกค้าได้ประมาณ 10 กว่าคน แต่นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่สู้มาทำให้มีทุกวันนี้

ทำไมถึงเริ่มจากห้องแคบๆครับ

คุณเบสท์เล่าว่าตอนแรกที่ตั้งใจไว้คือขายแบบ Delivery แต่ไม่มีพื้นที่ให้เชฟในการทำอาหารและเตรียมวัตถุดิบอะไรเลยจึงตัดสินใจเลือกห้องนี้ขึ้นมาเป็นเหมือนครัวเพราะทำเลก็ไม่ได้ดีมากนักตั้งอยู่แถวประปาไม่คิดว่าคนจะมามากมายอะไรอยู่แล้ว สังเกตุป้ายหน้าร้านในช่วงแรกจะมีสัญลักษณ์คนขับส่งเลยเพราะว่าทำมาเพื่อส่งจริงๆ

จนวันนึงร้านเริ่มเปลี่ยนไป (เพราะใช้ Social)

เนื่องจากคุณเบสท์เป็นคนที่ใช้งาน Smart Phone เป็นประจำก็เลยดูจากพฤติกรรมตัวเองเลยเลือกใช้ Social Network ก็คือเจ้า Facebook เป็นเครื่องมือหลักในการทำสื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ให้คนรู้จักร้านแต่ก็ไม่คิดว่า Feedback จะดีมากจนคนมาที่ร้านแบบถล่มทลาย เพราะ ณ ช่วงปีที่แล้วนั้นอาหารแบบร้านคุณเบสท์ผมว่าน่าจะเป็นเจ้าแรกๆในหาดใหญ่เลย ที่มีความหลากหลายในเรื่องของอาหารญี่ปุ่น ทำให้คนอยากรู้อยากลองมากขึ้น

ตัดสินใจขยายร้านเพราะลุกค้าติ

เนื่องจากร้านเล็กๆร้านแรกรองรับได้เพียง 10 กว่าคนมีโต๊ะให้นั่งเพียง 3 โต๊ะ ลูกค้าที่ตามมาส่วนใหญ่ก็มาจาก Social Network เพราะเห็นอาหารแต่ไม่ได้เห็นบรรยากาศร้าน แต่เมื่อมาถึงบางท่านอาจผิดหวังเล็กๆน้อยๆเนื่องจากร้านแคบมากจนเรียกได้ว่านั่งไม่สบายเลย จากที่คุณเบสท์ได้คลุกคลีปัญหานี้มาเป็นเวลา 6 เดือน จนถึงจุดที่ต้องตัดสินใจขยายเป็นร้านที่ใหญ่ขึ้นโดยเช่าจากที่ข้างๆเพื่อขยาย เป็น 15 โต๊ะ ทำให้รองรับลูกค้าได้มากขึ้น ลูกค้าก็เริ่ม Happy

แต่ทว่าร้านใหญ่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ (ปัญหา)

คุณเบสท์เล่าต่อว่า ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านร้านอาหารหรือทำธุรกิจส่วนตัวอะไรเลย ตอนมีร้านเล็กๆกับปัญหาเล็กๆก็ยังพอแก้ไหว แต่พอมีร้านใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิมก็เลยเกิดปัญหาเพราะว่าเราไม่เคยมีร้านที่ใหญ่มาก่อน ทั้งเรื่องของคนงานที่อาจมีบ้างแต่เนื่องจากคนเบสท์อยู่ร้านตลอดเลยจะเป็นแบบอย่างให้น้องๆพนักงาน หรือจะเป็นเรื่องการจัดการภายใครัวที่มีขนาดใหญ่ขึ้น แต่อีกเรื่องคือด้านเทคนิค เช่น การใช้ไฟฟ้ากี่เฟสกับห้องขนาดนี้ หรือท่อระบายน้ำต่างๆ ทำให้ในครัวทั้งน้ำท่วมและไฟดับกันจ้าละหวั่น แต่ด้วยความที่เราคลุกคลีอยู่กับร้านเราสู้ทุกคนก็เลยสู้กับเราจึงค่อยๆหาทางแก้ปัญหาและผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

จุดที่มัดใจลูกค้าของ Hatyai Sashimi

•  อาหารที่พัฒนาอยู่ตลอดเวลา เริ่มเปิดร้านแรกๆก็ได้นำเมนูแปลกๆที่ไม่มีในหาดใหญ่ เช่น เอนกาวะ ฟัวกราส์  มาขายที่นี่เป็นที่แรก ทำให้ร้านมีความหลากหลายและหากินที่อื่นไม่ได้
• ให้ความประทับใจแก่ลูกค้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการลดแลกแจกแถม แจกฟรีต่างๆนาๆ งัดโปรต่างๆมาอย่างถล่มทลาย
• หรือแม้กระทั้งในกรณีที่ร้านทำผิดพลาด แค่คำขอโทษคงยังไม่พอ เราอาจต้องให้มากกว่าคำพูด เช่น ส่วนลด หรือกินฟรี เป็นต้นครับ

ช่วงวันแรกๆในการเปิดสาขานี้ผมมีโอกาสได้มาเดินซื้อของที่ห้างไดอาน่า แต่ทำให้เห็นภาพที่เป็นปรากฎการณ์เลยก็ว่าได้ คนต่อคิวยืนรอกว่าหลายสิบคิวอีกทั้งในร้านแน่นมากซึ่งถือว่าเป็นร้านที่ประสบความสำเร็จทำให้คนติดจริงๆเลยนะเนี่ย

ทำไมสาขานี้ถึงอยู่ในห้างครับ

ในเรื่องทำเลอาจไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกเพราะว่าสาขาแรกตั้งอยู่ย่านประปา ทางไป ม.หาดใหญ่ ซึ่งไกลมากแต่ยังมีการตอบรับที่ดีจึงตัดสินใจเลือกที่ห้างไดอาน่า เพราะปัญหาหลักๆที่เคยเจอในสาขาแรกคือปัญหาทางด้านเทคนิคของร้านทั้งหมด ทั้งระบบท่อน้ำ ระบบไฟฟ้า ต่างๆเพื่อลดการจัดการในส่วนที่เราไม่ถนัดออกไปนั่นเอง

เป้าหมายในอนาคตของ HATYAI SASHIMI

• พัฒนา Sushi แบบสำเร็จรูปสำหรับซื้อกลับไปทานที่บ้านได้สะดวก
• ขยายสาขาเพิ่มภายในสนามบิน
• เปิดให้ครอบคลุมทั่วภาคใต้

ข้อคิดดีๆจากพี่เบสท์

• ถ้าเราคิดว่าเราชอบอะไรก็จงอดทนทำมันไปเรื่อยๆ ทุกๆอย่างล้วนมีอุปสรรคทั้งนั้นตั้งสติแแก้ปัญหาให้ได้
• เมื่อเกิดข้อผิดพลาดต่างๆทำผิดต้องยอมรับผิดห้ามแก้ตัวเด็ดขาด

คุยกับพี่เบสท์มาพอสมควรได้ข้อคิดดีๆมาเพียบกันเลยถือว่าเป็นอีกแรงผลักดันทำให้ไฟลุกโชนเลยทีเดียว สำหรับผู้ที่ทำให้เทรนด์การกินอาหารญี่ปุ่นในหาดใหญ่กลับมาฮอตฮิตอีกครั้ง ลองเอาแนวคิดของพี่เบสท์ไปใช้ดูนะครับ ทำร้านอาหารถ้าคลุกคลีกับร้านตลอดเราจะเข้าใจปัญหาอย่างแท้จริงและแก้ไขมันได้ง่ายแน่นอน

จุดเริ่มต้นของ ธาม TYME

คุณวริฐฐา ศิริชัยเจริญกิจ หรือพี่อั้ม  ได้เล่าให้ผมฟังว่าตัวพี่อั้มเองเป็นคนชอบทำขนมตั้งแต่เด็กๆทำให้คนนู้นชิมทีคนนี้ชิมทีจนการทำขนมถือว่าเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตไปเลยก็ว่าได้มีความฝันที่อยากมีร้านขนมเป็นของตัวเอง แต่ด้วยทางบ้านไม่สนับสนุนให้ทำเพราะคิดว่าไม่มั่นคงก็เลยเข้าสู่ชีวิตของพนักงานประจำทำงานแบงค์มาเรื่อยๆตลอด จนวันนึงความฝันที่เคยฝันไว้ได้ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้งโดยแฟนพี่อั้มได้มองว่าพี่อั้มเป็นคนทำขนมอร่อยก็เลยสนับสนุนและอยากให้เ้ปิดร้านทำขนมขึ้นมาอีกครั้ง จึงตัดสินใจไปเรียนที่ เลอ กอร์ดอง เบลอ และจบขั้นสูงของเบเกอรี่เพื่อนำวิชาความรู้ที่ได้มาพัฒนาและต่อยอดกับร้านขนมที่กำลังจะเปิดขึ้น

กว่าจะได้เปิดร้านยากมากกกกกก

พี่อั้มเล่าต่อว่ากว่าจะได้เปิดร้านขึ้นมาร้านแรกนี่ยากมากเพราะว่าพ่อแม่ญาติพี่น้องก็ยังคงไม่สนับสนุนอีกนั่นแหละครับเพราะยังมองภาพอนาคตไม่เหมือนกับที่พี่อั้มได้มองไว้ แต่ด้วยความที่ไม่ย่อท้อรักในสิ่งที่ทำ และแฟนพร้อมที่จะสนับสนุนก็เลยลุยได้เต็มที่จนมีร้านธาม

ทำไมถึงเลือกขนมเปี๊ยะเป็น Signature 

เพราะว่าตั้งใจจะทำเป็นขนมของฝากเป็นขนมที่มีความหมายดีซึ่งเน้นกลุ่มเป้าหมายระดับกลางถึงระดับบนขึ้นไป ซึ่งไม่ได้เกี่ยวกับที่ไปเรียนเสริมเพิ่มเติมมาเลย แต่ก็ได้นำความรู้หลายๆอย่างมาประยุกต์ใช้และพัฒนา ทั้งในเรื่องของการรีดแป้ง ความสะอาด หรือขั้นตอนการทำต่างๆ ซึ่งปัจจุบันถือว่าเป็นที่นิยมในกลุ่มลูกค้าพอสมควร เพราะว่าเราต้องผลิตกัน 5,000 ลูกต่อวัน

ชอบทำขนมทำไมไม่เปิดร้านเบเกอรี่ ร้านกาแฟครับ

พี่อั้มเล่าว่าที่มองว่าจะขายขนมทำเป็นของฝากเพราะว่ามองในตลาดสินค้าประเภทนี้มีแค่เจ้าตลาดเพียงเจ้าเดียวและเจ้าเล็กๆแทบจะไม่มี แต่ถ้าเปิดร้านกาแฟหรือร้านเบเกอรี่นี่อาจต้องมีคู่แข่งอีกกว่าเกือบ 100 ร้านทั่วหาดใหญ่ สงขลาเลยก็ว่าได้ แต่ถึงขนมเปี้ยะจะมีแค่ไม่กี่เจ้า แต่เจ้าตลาดที่เป็นเจ้าใหญ่และเปิดมานานพอสมควรก็ไม่ใช่งานง่ายของเราเช่นกัน

พี่ทำยังไงให้เป็นที่รู้จักได้เร็วขนาดนี้ครับ

ใช้ Social Network ทั้งนั้นเลยพี่อั้มได้เล่าว่าปัจจุบันปฎิเสธไม่ได้แล้วใครๆก็ใช้ Smart Phone ทุกๆคนมีมือถือกันหมดและเสพสื่อ Facebook กันเกือบทั้งสิ้น พี่อั้มเลยใช้การตลาดแบบ Online 100% กันเลยทีเดียวและผลตอบรับที่ได้มาก็ดีอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้คนรู้จักแบบเติบโตอย่างก้าวกระโดด และยังใช้เทคนิคการแจก Iphone ในแต่ละสาขาที่เปิดใหม่เพิ่มขึ้นอีกด้วยเพื่อทำให้คนรู้จักมากขึ้น ซึ้งปัจจุบันร้านธามมีทั้งหมด 5 สาขา และอีก 3 บู้ท ภายในระยะเวลา 1 ปี 7 เดือน

ทำไมแต่ละร้านของธามหรูมากครับ

ต้องการให้คนที่มาใช้บริการหรือซื้อของฝากมองภาพว่า ธามเป็นของฝากระดับพรีเมี่ยม เหมาะแก่การซื้อไปฝากได้ไม่อายใครจริงๆครับ ทั้งๆที่ราคาในขนมแต่ละชนิดของทางธามก็เท่ากับราคาตลาดทั่วไป วิธีนี้ถือว่าเป็นการสร้างภาพลักษณ์ให้แบรนด์ที่ดีมาก เพราะว่าผมเข้าไปที่สาขาหาดใหญ่(หน้าโครงการ Premium House) รู้สึกประทับใจตั้งแต่การบริการ ยันไปถึงบรรยากาศร้านเกือบนึกไปว่านี้เข้ามาซื้อเพชร แต่เป็นซื้อเปี๊ยะแค่กล่องละร้อยกว่าเอง แถมที่สาขานี้มีโซนกาแฟและเครื่องดื่มขึ้นมาไว้บริการสำหรับคนที่ต้องการมานั่งทานขนมเปี้ยะ และขนมอื่นๆ

เจอปัญหาอะไรบ้างมั้ยครับ

ปัญหาของธามก็คือการเปิดสาขาในแต่ละสาขาที่ขยายเร็วจนเกินไปจนเกิดปัญหาในการพัฒนาบุคลากรที่มีคุณภาพตาม พูดง่ายๆก็คือความต้องการของบุคลากรที่มีคุณภาพไม่เพียงพอ แต่ก็ใช้รูปแบบเป็นให้คนเก่าที่ทำอยู่แล้วได้พิสูจน์ตัวเองทดลองดึงศักยภาพในตัวเองที่มีอยู่ว่าสามารถทำหน้าที่นั้นๆได้หรือไม่

เป้าหมายในอนาคตของธาม

เน้นการขยายสาขาให้ครอบคลุมเกือบทั่วทุกจังหวัดในภาคใต้โดยเน้นจังหวัดที่มีศักยภาพในการซื้อสูงๆหรือเป็นเมืองธุรกิจ เพื่อให้เป็นของภาคเฉพาะภาคใต้เท่านั้น

ข้อคิดดีๆจากพี่อั้ม

• รักในงานที่ทำ อะไรก็แล้วแต่ถ้าเราทำมันด้วยใจหรือทำมันด้วยความรักเรามักจะมีความสุขและทุ่มเทให้มันได้เต็มที่จริงๆ
• อย่าท้อเมื่อเจอปัญหาและอุปสรรคต่างๆ การทำธุรกิจหรือทำงานทุกๆอย่างก็มีอุปสรรคด้วยกันทั้งหมดอยู่ที่ว่าเราจะเอาชนะมันได้อย่างไร

คุยกับพี่อั้มมาพอสมควรถือว่าได้ทั้งประสบการณ์ของพี่อั้มและข้อคิดดีๆมากมายเลยทีเดียวเชียวยิ่งคุยยิ่งไฟลุก “ทำงานที่รักมักจะมีความสุข” ชอบในประโยคนี้ครับ ถ้าเราทำงานเพื่อเงินเราก็จะทำไปให้ผ่านพ้นวันๆ แต่ถ้าเราทำงานที่รักและได้เงินด้วยอันนี้จะมีความสุขสุดๆเลยนะ ลองเอาแนวคิดการทำร้านของพี่อั้มไปประยุกต์ใช้กันดูนะครับสำหรับคนที่ทำธุรกิจแล้วประสบปัญหาหรือคนที่กำลังจะลองทำรับรองว่านี้คือไกด์ที่ไม่มีสอนในมหาลัย

จุดเริ่มต้นของร้าน I YA SHABU (ไอย๊ะ ชาบู)

คุณมนตรี พัวสันติกุล หรือ คุณต้น ได้เล่าให้ผมฟังว่าธุรกิจร้าน ไอย๊ะชาบู เป็นธุรกิจร้านอาหารแรกเลยในชีวิตก่อนหน้านี้ไม่เคยทำธุรกิจอะไรเกี่ยวกับอาหารมาก่อนเลย เมื่อก่อนก็ขายเสื้อผ้าและทำงานธนาคาร ถือว่าคนละขั้วเลย ตอนนี้ร้าน I YA SHABU ก็มีอายุได้ครบปีพอดี จริงๆแล้วคุณต้นเล่าว่าตัวเองเป็นคนชอบกินไปกินทุกๆที่ และชอบทำอาหารกินกันที่บ้าน ด้วยนิสัยและความชอบส่วนตัวเวลาไปกินก็จะคิดอยู่ตลอดว่าอยากได้ร้านที่ตอบโจทย์ตัวเองจริงๆ แต่ยังหาไม่มีเลย ไม่ว่าจะเป็นที่จอดรถ ความสะดวกสบายในร้าน หรืออาหาร ไม่มีร้านไหนที่ตอบโจทย์ได้ครบ จึงตัดสินใจลงมือทำเองพร้อมกับหาทำเล จนมาโดนใจบริเวณ I Style Night Lift Community Mall ที่ตอบโจทย์เรื่องสถานที่ที่กว้างขวาง และมีบรรยากาศอยู่ชั้น 2 ทำให้วิวดี และที่จอดรถรองรับได้เยอะเลยตัดสินใจเลือกที่นี่ แล้วจึงเนรมิตให้เป็นร้านชาบูอย่างใจต้องการเหมือนกินข้าวที่บ้านหลังที่ 2

แล้วต้องคิดอะไรบ้างครับกว่าจะเปิดร้านอาหารได้สักร้าน ?

ไม่ต้องคิดเยอะครับ ไม่ต้องรอความพร้อมให้ครบทุกด้าน ถ้ารอจนกว่าจะพร้อมก็คงไม่ได้เริ่มสักที ค่อยๆทำไปและปรับแก้ไปเรื่อยๆจะดีกว่าพร้อมทีเดียวเพราะคงไม่มีใครพร้อมตั้งแต่แรก วันที่ผมเปิดร้านวันแรกผมยังต้องเรียนรู้จากทุกๆคน ทั้งพนักงาน และลูกค้าทุกคน ลงไปทำเองทุกอย่างแล้วประสบการณ์จะค่อยๆสอนเราไปทีละนิดครับ

ร้านเราอยู่ลึกขนาดนี้ทำยังไงให้คนรู้จักร้านเราครับพี่ ยิ่งเปิดใหม่ด้วย (ปัญหา)

เปิดร้านแรกๆเส้นถนนเส้นนี้เป็นเส้นที่คนไม่ผ่านมาเลยเรียกได้ว่าลูกค้าต้องเจาะจงมาเท่านั้นเลย บางครั้งร้านเรากว้างก็เป็นปัญหาตรงที่ว่าลูกค้าไม่เต็มร้านไม่แน่นร้าน คนมาแล้วไม่เห็นลูกค้าโต๊ะอื่นนั่งกิน หรือเห็นไม่กี่โต๊ะ อาจคิดไปว่า ของไม่สด ไม่อร่อย เลยไม่มีคนเยอะ ช่วงแรกๆหลายคนอาจคิดว่าเปิดร้านแรกๆต้องเงียบเป็นธรรมดา รอปากต่อปากไป แต่สำหรับพี่ต้นคงไม่รอ โจทย์มีอยู่ทำยังไงให้คนในหาดใหญ่รู้จักร้านเรามากที่สุดและเร็วที่สุด ยุคนี้ไม่ใช่ 30 ปีที่แล้วที่จะเปิดร้านอาหารอะไรก็ได้แล้วก็รอให้คนเดินเข้ามากินเอง ยุคนี้เป็นยุคที่มีร้านเปิดขึ้นมามากมาย ลูกค้ามีตัวเลือกมากขึ้นกว่าสมัยก่อนหลายสิบเท่า

แล้วพี่ทำยังไงหละครับ ?

พี่ตั้มได้เล่าต่อว่า ร้านใช้การตลาดที่ใช้ก็คือ Social ทั้ง 100% เลยช่วงแรกๆยอมรับว่าใช้ไม่เป็นสักอย่างแต่ก็ต้องศึกษาและพัฒนาไปเรื่อยๆ เรียนรู้พัฒนาจนตกผลึก Social Network ก็เหมือนกันกับปากต่อปากสมัยก่อน แต่เพียงเปลี่ยนรูปแบบมาอยู่ในยุคปัจจุบัน ทำยังไงให้คนพูดถึงเรามากขึ้น ทำยังไงให้เราเป็นตัวเลือกของเค้าให้ได้ และทำยังไงให้เขากลับมากินซ้ำๆ อีกครั้งนึง นี่แหละครับที่ต้องคิด บางคนทำวิธีเหมือนกันก็ได้ผลไม่เหมือนกันท้ายที่สุดแล้วเลือกวิธีที่คิดว่าตัวเองถนัดที่สุดครับ

• ใช้ Social Network จัดกิจกรรมกระตุ้นบ่อยๆให้ลูกค้ามีส่วนร่วม , ทำให้ลูกค้าเช็คอิน
• Branding ทำให้แข็งแกร่งให้เป็นที่น่าเชื่อถือ ทำยังไงก็ได้ให้เราเป็น Choice ของเค้า

กลยุทธ 4 ดี ของพี่ต้น ที่ใช้จัดการร้าน

ปกติเราจะได้ยิน 4 P บ้างแต่นี่ 4 ดีลองมาดูกันครับว่ามันคืออะไรแล้วใช้ยังไง

• ดีแรก คืออาหาร คุณภาพอาหารต้องสดใหม่เสมอ น้ำจิ้มต้องอร่อยเป็น Signature
• ดีที่สอง บรรยากาศดี สถานที่ดี นึกเสมอว่าให้เค้ามากินเหมือนนั่งกินอยู่ที่บ้าน
• ดีที่สาม การบริการที่ดี มองให้ออกว่าเราไปกินที่อื่นเราต้องการบริการยังไง แล้วเอามามอบให้ลูกค้า
• ดีที่สี่ การบริหารทีดี บริหารจัดการภายในร้านทุกๆส่วน ดึงศักยภาพแต่ละคนออกมาให้สูงสุด

เป้าหมายในอนาคตของ I YA SHABU

เป้าหมายที่ตั้งไว้ตอนแรกที่เปิดร้านนี้คือต้องการขยายแฟรนไชส์ ตอนนี้ก็เริ่มมีเพื่อนๆ หรือคนอื่นจากต่างจังหวัด และกทม.ติดต่อมาพอควร เหลือแค่รอคิดรายละเอียดและระบบการทำงานให้ดีก็พร้อมจะลุยต่อไปในอนาคตได้เลยครับ

ข้อคิดดีๆจากพี่ต้น 

• ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ถ้าเราคิดจะทำ ทุกคนล้วนเจออุปสรรคและปัญหาทั้งหมดแหละไม่เคยไม่มีใครไมาเจอกับปัญหาหรอกครับ อยู่ที่ว่าเราจะสู้กับปัญหาหรือว่าเราจะหนีปัญหา เพราะถ้าเราหนีปัญหา เราก็จะต้องหนีไปเรื่อยๆทุกครั้งที่เจอปัญหาแบบนี้ หันหน้าสู้กับมันสักตั้งดีกว่านะ

คุยกับพี่ต้นมาพอสมควรได้ทั้งกำลังใจและข้อคิดดีมามากมายเลยทีเดียว ยิ่งคุยยิ่งมีไฟ ชอบสองประโยคที่ว่า “เดินหน้าลุยกับปัญหาทุกครั้งที่เจอ” และ “ทำยังไงก็ได้ให้เราเป็นตัวเลือกของเค้า” ถือว่าเป็นอีกหนึ่งแนวคิดดีๆที่เราจะนำไปใช้พัฒนาร้านอาหาร ได้เลยนะครับ ลุยๆ

จุดเริ่มต้นของ ต้าซื่อสี่ ราเมง

คุณธนกฤต ชาลิสาธนกฤดาการ หรือ คุณตี้ ได้เล่าว่าคลุกคลีกับธุรกิจอาหารตั้งแต่เกิดเพราะว่าครอบครัวทำภัตตาคารอยู่ที่เบตง ชื่อ ไต้ซีฮี้ หลังจากเรียนจบก็เลยออกมาช่วยงานของที่บ้านทำทุกอย่างเรียนรู้ทุกอย่างของครอบครัวศึกษาปัญหาต่างๆจากพ่อแม่ จากรุ่นสู่รุ่นจนได้เป็นผู้สืบทอดดูแลภัตตาคารใต้ซีฮี้ รุ่นที่ 3 ซึ่งมาอายุมากว่า 80 ปี บริหารงานทำงานที่ร้านได้สักระยะเริ่มรู้สึกอยากขยับขยายจึงตัดสินใจยกร้านที่เบตงให้อาได้ดูแลต่อ แล้วจึงตัดสินใจเดินทางมาเปิด ร้านอาหารไต้ซีฮี้หาดใหญ่ ทุกอย่างไปได้สวยจนตัดสินใจขยายกิจการเพิ่มเป็นร้าน ไต้ซีฮี้หมูกระทะ ร้านเกลอเมือง โอเคไนท์  กึงกะมู ข้าวต้มเตยหอม ไต้ซีฮี้ปลาเผา ฯลฯ

พี่ตี้เล่าว่า ช่วงนั้นเป็นจุดที่พีคของชีวิตแต่ก็ใช้ชีวิตด้วยความหลงระเริงเพราะมีธุรกิจกลางคืนเข้ามาเกี่ยวข้อง ทำได้ไม่กี่ปีก็เกิดปัญหาต่างๆนานา ปัญหาโดนไล่ที่ ปัญหาหุ้นส่วน และอื่นๆอีกมากมาย จนเริ่มทยอยปิดร้านบางร้านบางร้านก็ขายกิจการต่อ จนมาถึงจุดๆนึงที่ตัดสินใจหยุดธุรกิจร้านอาหารทุกร้านที่มีอยู่ พี่ตี้ก็เลยหันหน้าเข้าหาธรรมะอยู่บ้านสวดมนต์ อยู่เฉยๆตลอด 1 ปี คิดทบทวนทุกๆอย่าง มองปัญหาต่างๆในอดีตที่ผ่านมา จนตกผลึกมาเป็นร้านบะหมี่ต้าซื่อสี่ ( นอกจากร้านอาหารคุณตี้ยังมีธุรกิจอย่างอื่นอีกครับแต่ผมขอพูดถึงแต่ธุรกิจอาหาร แต่ที่ต้องบอกเพราะเดี๋ยวบางคนจะว่าอยู่เฉยๆ 1 ปีเอาตังค์ที่ไหนกินครับ **ธุรกิจอื่นๆอยู่ตัวจนแทบไม่ต้องดูแลสามารถเป็น Passive Income ได้ครับ )

แล้วทำไมต้องเป็นร้านบะหมี่ครับ ทำไมต้อง 24 ชั่วโมง ?

• หลังจากหยุดทำธุรกิจไปพักหนึ่งก็เลยคิดจนตกผลึกว่าจะเริ่มใหม่เป็นบะหมี่เบตง เพราะบะหมี่เบตงของไต้ซีฮี้ในสมัยก่อนดังมากจนได้รับรางวัลของเบตง บวกกับสูตรต่างๆก็นำจากไต้ซีฮี้มาดัดแปลงเพิ่มไปนิดหน่อยให้เข้ากับยุคกับสมัย จึงตัดสินใจได้เปิดเป็นร้าน ต้าซื่อสี่ ขึ้นมาครับ
• พี่ตี้เล่าว่า ทำไมต้อง 24 ชั่วโมง เพราะว่าหาดใหญ่เป็นเมืองที่ไม่เคยหลับไหลสมัยทำธุรกิจกลางคืนกลับบ้าน ดึกๆ ตี3ตี4 ก็ยังเห็นคนทำงาน เห็นคนออกมาหาข้าว หาร้านอาหารกินมากมายแต่บางร้านก็ไม่ตอบโจทย์ ไม่อร่อย ไม่สะอาด บรรยากาศไม่ดีพอ ก็เลยเอาปัญหาของตนเองที่ประสบพบเจอในตอนนั้นมาคิดวิเคราะห์แล้วทำเป็นร้านต้าซื่อสี่ขึ้นมาครับ

แล้วทำไมบรรยากาศร้านต้องแพงถึงขนาดนี้ครับ 

เพราะว่าไม่มีใครทำผมเลยทำ คนเราถ้าอยากเป็นผู้นำต้องคิดต่าง คิดนำหน้าไม่ใช่คิดตามหลังครับ แต่ที่เป็นบรรยากาศแบบนี้ก็เพราะความรู้สึกในช่วงทำงานล้วนๆ อยากได้ร้าน 24 ชั่วโมงแบบบรรยากาศดีๆ เข้ามาแล้วรู้สึกว่าใช่เลยราคาไม่แพง นั่งสบายๆ แอร์เย็นๆฟังเพลงเบาๆ แบบนี้ครับ

ทำยังไงให้คนรู้จักร้านเราครับ เปิดมาแค่ปีเดียวแต่คนพูดถึงเยอะมาก

ช่วงแรกๆก็คงจะเป็นปากต่อปาก เพื่อนฝูงแนะนำกันต่อๆไปครับ จากนั้นก็เน้นลองทำการตลาดดูหลากหลายวิธี จนมาเจอช่องทาง Social Network ที่คิดว่าในยุคสมัยนี้คงต้องพึ่งช่องทางนี้เท่านั้นที่น่าจะเห็นผลได้เร็วที่สุดครับ ก็เลยเน้นช่องทางนี้เป็นหลักครับ แล้วก็จัดกิจกรรมให้ลูกค้าทุกท่านมีส่วนร่วมกับเราครับ โปรโมชั่นเช็คอินน้ำฟรี หรือกิจกรรมต่างๆให้มาร่วมสนุกแล้วทานฟรีกันครับ เราพยายามให้ลูกค้าตลอดเวลาครับ ฯลฯ

นอกจากการตลาดที่ทำแล้วเราก็คงยังต้องเน้นภายในให้ดีและให้นิ่งด้วยครับ ยอมรับว่าเปิดมาช่วงแรกปัญหาก็มีมาเมื่อกัน แต่ก็พัฒนาเรื่อยๆในส่วนของรสชาติอาหาร การจัดเรียงอาหาร อีกทั้งบริการที่เราพยายามเสริฟให้ทุกๆคนเป็นเหมือนคนในครอบครัวที่มากินข้าวที่บ้านของเราครับ 🙂

ปัญหาในการทำธุรกิจร้านอาหารที่เคยพบเจอครับ

ปัญหาทุกคนก็คงเคยเจอกันหมดครับ ยิ่งเจอยิ่งดี ยิ่งเจอยิ่งแกร่ง เจอปัญหาก็คงจะเป็นเรื่องของหุ้นส่วนภายในครับที่ท้ายที่สุดความคิดเห็นไม่ตรงกันสุดท้ายก็เลย ต้องตัดสินใจแยกออกมา มาทำคนเดียวหรือให้เขาทำไปครับ อีกปัญหาหลักๆที่ร้านอาหารหลายๆร้านน่าจะเคยเจอก็คงจะเป็นเรื่องโดนไล่ที่ครับ ขายดีแล้ว หมดสัญญา โดนขึ้นราคาเป็นหลายเท่า ไม่ก็โดนไล่ที่ครับ วิธีแก้ปัญหาก็คงต้องตั้งสติแล้วค่อยๆคิด เหล็กที่แข็งแกร่งย่อมผ่านการ หลอมรนด้วยไฟที่ร้อนแรง เหมือนคนเราถ้าจะแกร่งก็ต้องเจอปัญหาและอุปสรรคที่มากมาย เพื่อในอนาคตเราเจอปัญหาเหล่านี้จะได้กลายเป็นสิ่งเล็กน้อยสำหรับเรา

แนวทางในอนาคตของต้าซื่อสี่ครับ

ในสิ้นปีนี้เรากำลังมีแปลนที่จะทำโรงงานสำหรับทำแฟรนไชส์ครับ และมีธุรกิจอีกหลากหลายอย่างที่แตกไลน์ออกมาแต่คงจะเป็นธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องทางด้านอาหารครับ

ข้อสำคัญในการทำธุรกิจร้านอาหารให้ประสบความสำเร็จครับ

• ใจรัก รักในสิ่งที่ทำ เมื่อเรารักแล้วเราจะทุ่มให้ได้ตลอดและอยู่กับมันจนรู้ทุกอย่าง อย่างแท้จริง
• รู้จักให้ ให้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นให้ลูกค้า ให้พนักงาน ให้ความรู้สึกดีๆ ยิ่งให้ยิ่งได้
• อดทน เมื่อเจอปัญหาก็ควรต้องอดทนร้านอาหาร มีทั้งช่วงเวลาที่ขายดีและขายไม่ดี อยู่ที่ว่าเราจะอดทนพร้อมกับปรับเปลี่ยนและแก้ไขมันได้หรือเปล่า

ข้อคิดดีๆจากพี่ตี้ครับ

• คิดดี  มีความคิดที่ดี คิดบวกไม่คิดลบ คนที่คิดลบคือคนที่กำลังบั่นทอนกำลังใจตนเองในการทำงาน และงานจะไม่ออกมาดี
• พูดดี พูดแต่สิ่งดีๆ ให้คนรอบข้างรู้สึกดีและมีกำลังใจในการทำงาน
• ทำดี ถ้าคุณเป็นเพียงพนักงานคนนึง จงทำให้ดีที่สุดเสมือนกับเป็นธุรกิจของตัวเอง ไม่มีบริษัทไหนเลื่อนตำแหน่งให้คุณก่อนโดยที่คุณไม่มีผลงานที่ดี แต่ถ้าคุณเป็นเจ้าของ ก็ควรทำให้ดีสำหรับลูกค้า เทคแคร์บริการเหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ทำในสิ่งที่คุณรักแล้วคุณจะทำมันออกมาได้ดีกว่าคนอื่นครับ

ช่องทางการติดต่อร้าน Page facebook.com/DaShiXiRamen  Tel : 093-631-2233  Website : dashixi-ramen.com